Jak naprawdę pracuje się w IT? Pokolenia X, Y, Z i Baby Boomers w jednym zespole 

Współczesny sektor IT przechodzi ewolucję pod względem różnorodności pokoleniowej. W dzisiejszej rzeczywistości rynkowej stabilność i efektywność są priorytetami, a wyzwaniem dla organizacji staje się zarządzanie zespołami wielopokoleniowymi. W przestrzeni publicznej mówi się o ,,wojnie pokoleń” i skrajnych różnicach pomiędzy najmłodszymi i najstarszymi pracownikami. 

Branża IT nie jest jednolitym sektorem, a dynamicznie rozwijającym i różniącym się środowiskiem, w którym współistnieją specjaliści o zróżnicowanym doświadczeniu, kompetencjach, podejściu i wieku. Doszukiwanie się źródeł odmienności w zachowaniach wśród przedstawicieli różnych generacji wymaga przede wszystkim odrzucenia uproszczeń o „wrodzonych” cechach charakteru, które są przypisywane konkretnym pokoleniom. Różnice, które można zauważyć mają swój początek w związku z odmiennymi warunkami ekonomiczno-społecznymi, w których dorastamy i wchodzimy na rynek pracy, a także tempie adaptacji przełomowych technologii. 

Wielopokoleniowy zespół IT – jak się różnimy?

Pokolenie Baby Boomers często wykazuje wysoką lojalnością wobec pracodawcy i przywiązanie do miejsca pracy. Zwraca uwagę na hierarchiczność, tradycyjne podejście oraz wykazuje wysokie poczucie obowiązku. Dorastali w świecie analogowym, a technologii musieli uczyć się od zera w dorosłym życiu.

Pokolenie X poszukuje równowagi między życiem prywatnym a zawodowym (Work-life balance), jednocześnie cechują się dużą pracowitością. Komunikują się bezpośrednio i nieco bardziej formalnie. Millenialsi tzw.

Pokolenie Y pełni rolę ,,pomostu” pomiędzy najstarszym, a najmłodszym pokoleniem. Dorastali w okresie transformacji – przejście z analogowego dzieciństwa do cyfrowej dorosłości. Wykazują biegłość technologiczną i czują potrzebę ciągłego rozwoju bez powielania pracoholizmu swoich rodziców.

Pokolenie Z jest wychowane wśród cyfrowych udogodnień, w warunkach ciągłej stymulacji co przekłada się na szybką adaptację do środowiska o wysokiej dynamice. Ich asertywność oraz skracanie dystansu w relacjach z przełożonymi jest zauważalna i nie wynika z ona z braku szacunku, a z partnerskiego podejścia. 

Więcej nas łączy niż dzieli 

Pomimo różnic w stylu pracy, sposobie komunikacji, odmiennych doświadczeń,  podstawowe potrzeby okazują się być uniwersalne dla różnych grup wiekowych. Satysfakcja z pracy opiera się na podobnych fundamentach:

• Szacunku i zaufaniu,
• Poczucia sensu i docenienia,
• Autonomii i elastyczności.

Różnorodność to siła zespołu IT

Jednym z najczęstszych błędów jest zakładanie, że wiek mówi wszystko o danej osobie. Branża IT jest dynamicznym środowiskiem, w którym przebranżowienie w wieku trzydziestu, czterdziestu lat, a nawet później stało się czymś normalnym. Dlatego w jednym zespole na tym samym stanowisku mogą pracować osoby w skrajnie różnym wieku. 

Czy pracujemy inaczej? Tak, ale różnice między ludźmi są naturalne i nie wynikają one wyłącznie z wieku. Te same sytuacje mogą być interpretowane w różny sposób. Nie dlatego, że ktoś jest z konkretnego pokolenia, ale dlatego, że patrzy na nie przez pryzmat własnej perspektywy i dotychczasowych doświadczeń. 

Przypisanie ludzi z konkretnych pokoleń do sztywnych ram i posługiwanie się stereotypami wywołuje szkody i prowadzi do konfliktów. Codzienne etykietowanie niszczy efektywność zespołów i prowadzi do:

• pogłębienia ageizmu,
• budowania muru komunikacyjnego i informacyjnego,
• tworzenia podziałów, 
• spadku motywacji itd.

Akceptacja różnorodności otwiera drzwi do wielu perspektyw, unikalnych stylów myślenia, oraz odmienności w podejściu do rozwiązywania problemów. Dzięki niej zespoły mogą skutecznie generować innowacyjne pomysły, trafniej analizować bardziej złożone sytuacje i dostrzegać szanse oraz zagrożenia. Różnorodność sprzyja odmiennej interpretacji informacji ze względu na inne doświadczenia, wiedzę i kompetencje, które wzajemnie się uzupełniają. Organizacje mogą zyskać większą elastyczność. Mogą także odpowiadać na potrzeby różnych grup odbiorców, budując kulturę wzajemnego szacunku, a także współpracy. Różnorodność może stać się wartością. Kluczem jest umiejętność dostrzegania drugiej osoby i wykorzystania różnorodności jako atutu.